Die ald Drebb

Uff de Drebb, en harde, schwere Schritt, bei jedere Schduf echze Knoche mit. De Handlauf schdehnt unnerm Gwicht von de Hand ausruge un vorschnaufe, aglehnt and Wand. Des Hopfe un schpringe von de Jugend vorbei, jetzt Reima un Kreizweh bei jedem Schritt debei. Nix an der gschont, bloss Raubau betriwwe, du schdehsch uff de Dreb un schbiersch was dar bliwwe. Die Jugend geopfert, bisch grennt blos vors Geld, was dar heit em Alder iwweral fehlt. Des geht heit druff vor de Dokder un Pfarmainduschtrie, do bringsch dei Gschbartes vom Schbarbuch hi. Die Zeit von Bier un Schnitzel vorbei, heit gebs noch Saft, Tabledde un Brei. Du bisch wie die Drebb, so Ausgleiert halt, du bisch so Morsch un fiehlde genau so alt.

©Martin Bruchmann