Herbschd!

D´Sonne verschdecklt sich hinner graue Vorhäng, un Beem befreie sich langsam vom üwerflüssige Gwicht ihrer braune Blädder. Schdroßeladerne sin scho dagsiwwer em drüwe em leichde, un Schdroße sin feicht un schbiegele des uwirkliche Licht zrick. Vegel sammle sich uff Hausdächer un kahle Antennemaschde, eng an eng, mar haddene jo d Hochschbannungsloidunge abgebaut, sie fliege auf s`geht gen Süde. D´Leit sammle sich uff de Flughäfe, eng an eng, a sie welle gen Süde, awwer mit fliege isch nix drinn de Flughafe streikt.

© Martin Bruchmann

Gedanke beim Gieße

Geschdern Owed ware bei uns uf’em Friedhof, weil ich die Woch dra bin mit de Erfüllung unserer familiäre Gießpflichde. Un wie ich do zum Friedhofsdörle nei marschier un Richdung Gräberfeld geh, gugge me so rum un erleb e Mords-Üwerraschung am Kerwe-Mondag. Un was des war, kanne eich gern mid’eme Gedicht näherbringe. un des geht so:

`s gröschde Glück

Drei Freind diskudiere oweds beim Bier
was wohl des gröschde Glück wär, uf Erde allhier.

Ach ja, sagt de Oinde, un lächelt versonne,
ich hätt gern de Jackpot em Loddo g’wonne.
So zeh, zwanzich Millione, en Haufe Geld,
ha des wär doch des gröschde Glück uf de Welt.

Ich woiß net, sagt de Zwoid, ich seh’s differenzierder,
des Lewe isch im Allgemoine doch komblizierder,
Hauptsach du hasch g‘sunne Glieder un e fleißiche Fraa,
dezu en guder Abbedid, ha des langt doch a.

De Dritt sagt, des isch doch alles bloß G’schwätz, ihr Leit,
‘s gröschde Glück uf Erde, des heb nämlich ich ghatt, heit:
Ich geh ufem Friedhof zum Brunne un mei Herz machd en Schlenzer:
Hängt doch do tatsächlich e Gießkann mit eme Schbrenzer.

Des Gedicht hewe beroits vor zeh Johr scho gschriwwe ghat un jetzt heb ich des erlebe dürfe. Un do war net bloß oi Kann mit eme Schbrenzer, des ware beinah fascht alle!
Vielleicht war des jo e Kerwe-Gschenk von de Ortsverwaldung.

Sommer en Neered

D`Luft steht, koi Windle nix. Es isch schwiel un hoiss. Mar moint grad, mer deht em Wasser steh. ‘s babbt alles an der,ob Hemd, ob Hos oder Sogge.

Scho ‘ s Schnaufe strengde a, vom Laafe ganz zu schweige. Die kloinscht Bewegung dreibt ders Wasser aus de Pore. Am beschde nix schaffe. Rummliege un koin Finger riere.

Dringe helft a net viel. Wasser, Bier oder Schorle, ‘s isch grad egal, des Zeig kommt schneller wieder raus wieds en de neilersch.

Do helft nix, noch ned emol e Gwitter.

Do isch dann blos oins anarschder: Du bisch noch nasser von auße – wennd net drinn bisch.

© Martin Bruchmann

Ein Gedicht üwers Schdrigge

Egal wo e bin, Schdeht mir noch Noodle de Sinn. Ob em Audo oder en de Schdroßebah Selde dreffsch mich ohne Noodle a.

Ob Handschuh, Sogge oder Schal, Hauptsach schdrigge, was isch ganz egal. Mir ischs egal was ich do schdrick, des Noodle isch bei mir en Tick.

Manchmol ardet‘s in e Sucht faschd aus, doch komme ohne Newwewirkung raus. Des schöne do debei, du bisch von Abhängichkoit frei.

Des Schdrigge isch, ich will es net verhehle, bei mir scho Yoga vor de Seele. Es macht me ruich un bringt me widder uff de Bodde, seh ich als Ergebnis dann de ferdich Sogge.

So kann mar viel erreiche mit dem Schdrigge, un manche Leit demit begligge. Wenn ich dann nemme woiß mit meine Sogge wo na, dann schigge se vor kalde Däg noch Afrika.

@ Martin Bruchmann

Des Tannebeemle (nach J.W. Goethe, „Das Heidenröslein“)

Seht en Mann e Beemle schteh,
Tannebaam im Walde,
Kerzegrad un wunnerschee,
aus de Fern un aus de Näh,
sagt, den wille b’halde,
Tännle, Tännle, Tännle grün,
Tannebaam im Walde.

in de Hand e Hackebeil,
Tannebaam im Walde,
laafd’er hordich hi in Eil‘,
brecht sich debei en Haxe, weil
des Tännle ihm e Worzel schdellt,
Tännle, Tännle, Tännle grün,
Tannebaam im Walde.

Der Mann hat  jetzt de Fuß in Gips,
Tannebaam im Walde,
weil im Kopf zu wennich Grips,
de Tannebaam bloß uf’em Schlips,
in de Schdubb, de kalde.
Tännle, Tännle, Tännle grün,
Tannebaam im Walde.

De November

(aus: Monats-Zyklus)

Oh du drauricher Newelmonat! Allerhoiliche, Volksdrauerdag, Dodesonndag un de Buß- und Beddag. Endlich mol noochdenke könne üwer d’ Vergänglichkoit. Ab uf de Friedhof: Gräwer richte! Muss jo alles schee sei: wege de Leit! Mir will jo a zoige, dass mer noch an sei Verschdorbene denkt. S’ ganz Johr hat mer jo dodefür sonscht koi Zeit. Wer jetzt niemand ufem Friedhof ligge hat, der isch arm dra.

En de ledschde Roseknoschbe hawe sich schareweis Blattleis versammelt, grad so, als wollde se zsamme in de Süde fliege, wie Zuvögel. Weil – näxschdes Johr sin die alle widder do, un noch e paar mehr dezu. Mir sollt se vielleicht beringe? S’isch höchschde Zeit im Garde s’ Wasser abzulasse wegem Froscht, un s’ Fudderheisle für die Vögel muss ufgschdellt werre. Awers s’nützt net viel, wenn d’ koi Fuder kaafsch. D’ Blädderfegerei will mol widder gar net ufhöre. Wer jetzt koin Mieter hat wo des für oim mache dud, der isch arm dra.

Morgens im Dunkle in der Frieh naus, und owends, wenn d’ hoimkommsch, isch a scho widder dunkel. Do willsch nix meh schaffe, do hasch zu nix Luscht. S’ Woizebier schmeckt dir schon lang nimmie; hoggsch de vor die Glotze und drinksch Tee – mit Rum. Oder besser: Rum mit Tee – un danoch liggsch frieh ins Bett. Was willsch dann a sonscht bei so driebsinnichem Wetter mache? Wer jetzt nix warms im Bett liege hat, der isch arm dra.

Karlheinz Grether

16. Mundart-Owed, nägschder Versuch

Liewe Leit,

endlich ischs widder so weit. Trotz Corona un dem übliche Herbschtwedder welle mir von de „Alt-Neereder Schul“ mol widder en Mundart-Owed abhalde. ‘s isch inzwische dann scho die sechzehnde Ausgab un es hat sich wegger de letschte ausgfallene Termine so Oiniges an Schtoff a’g’sammelt wo druf wart endlich mol vorgetrage zu werre.

Mir viere (un nadierlich a die Nutznießer vom Diakonie-Veroi) froie uns scho saumäßich uf e volles Haus mit lauder begoischderde Zuheerende (dir sehet, mir könne dschendere ;-).

Loider gebts en kloiner Wermutstropfe: Wie owe scho gsagt mache mer den Owed trotz Corona un des hoißt, dass mer –je noch de akduelle Situation- evendwell doch widder korzfrischdich absage müsse.

Desszweg gebts a koin Vorverkauf. Mer kann jetzt am Samsdag, 19. November ab de Sechse uf gut Glück ins Neereder Gemoindehaus in de Kirchfeldschdrohß 149 komme odder mer isch clever un sichert sich sein Platz vorab telefonisch bei mir unner 0721-785776 (wanne ebber net dehoim sei sott, nemmt die Reservierung a gern mein AB entgege), beim Martin (0721-704600) odder per E-Mail (altneerederschul@arcor.de).

De Ei’tritt koscht wie’s letscht Mol 10 Euro glatt un de gesamte Erlös von derre Vera’schdaldung, a aus de Bewirtung, kommt em Diakonie-Veroi zu gut. Un die könne jeden Cent brauche.

Also, üwerleget net lang un meldet eich a odder vertrauet uf eier Glück un kommet u’a’gmeldt am 19. November oifach so ens Gemoindehaus. Ei’lass isch ab de Sechse, ‘s Programm geht dann em Siwwene los (odder korz denoch, wegger de Glocke!).

Adschee bis dort na

sagt de Roland (Alt-Neereder Schul-Rekdor ehre’halwer)

Un ihr wisset jo: Wer net kommt isch selwer schuld!!!

Herbschtgedanke, badisch

‘s Laab werd gehl un d‘ Trauwe rot,
schwarz glänze die Kaschdanje.
Morjeds duht en Bullohwer not,
wer Sonn will muss nach Schbanje.

Doch isch bei uns de Herbscht a schee,
do brauchsch net ‘s Weide suche.
Mer kann uf dausend Feschdle geh
mit Wei un Zwiwwlkuche.

Do sin die Mensche so gut druff
un singe die alde Lieder.
O Schbanje, rutsch mer de Buggl nuf,
mei Bade‘ isch mer liewer!

De Lotto-Baron von Neeret

Liewe Leit, heit melde me mol widder zu Wort mid’ere Theater-A’kündichung.

Nochdem mer jo coronabedingt letschdes Johr net schbiele hen könne, wolle mer’s dies Johr mol widder browiere un hoffe, mir hen demit soviel Glück wie de Protagonischt von unserm neie Schtück „De Lotto-Baron von Neeret“.

Des Schtück schtammt nadierlich widder –wie alle annere in de letschde zwoiezwanzich Johr- vom Martin un mir von der „Alt-Neereder Schul“- Schreibwerkschtatt.

E korze Inhaltsa’gab: Franziska, die Lottofee hat die richdiche Zahl gezoge für de Emil Durand aus Neeret. 90 Millione ware im Jackpot, wo de Emil mit sechs Richdiche un seinere perseenliche Superzahl „0“ abgräumt hat. Seitdem genießt er bloß noch die scheene Seite im Lewe, was für‘en hoißt jeden Dag Angle geh mit seim alde Kumbl Fritz, wo a glei noch als Gärtner bei‘em sei kloine Rente ufbessert. Eweso hadder sei intellektuell e bissl schwerfälliche Nichde Minna als Kichemädle unnergebrocht, wo se die selwer gfangene Fisch vom Emil un Fritz noch beschdem Wisse un G‘wisse zuberoide duht.

Dora, sei Fraa, isch mit derre Entwicklung net ei‘verschdanne un schtrebt nach Höherem. Des elterliche Haus vom Emil, wo se wohne, soll zu‘erre moderne repräsendadive Villa umgebaut werre, wenn nomme die Handwerker beikomme dehde. Außerdem will se em Emil ‘s Angle abg‘wöhne un schloifden in de Golfclub, wo er an seim Handycap arwoide soll. Do mache se Bekanntschaft midem Baron Heinrich Erasmus und Baronin  Elisabetha Adelgunde von Weidenhorst un schließe Freundschaft mit‘ene. Dora isch ganz  fasziniert von derre Adelswelt un fühlt sich drum gschmoichelt, wo ihre die zwoi des Agebot mache, de Emil gege en entschbrechende Betrag zu adoptiere, so dass sie a in die erlauchte Kroise nei komme.

Dora isch in Gedanke schon uf Du un Du mit Fürschde un Grafe. Sie sucht üwer d‘ Zeidung  en Butler, wo sich midem Adel auskennt und ihr die adliche Sidde beibringt. Do druf meldt sich Giovanni Erbisti, der wo als „Johann“ Butler beim Fürscht zu Eberbach, Gott hab ihn selig, war. Mit Sven Krüger als Chauffeur un Golf-Caddy isch des Durandsche Personal komplett.

Loider gehts, wie so oft im Lewe, net so komplikationslos wie geplant un ‘s gibt oiniche Probleme auszuroime uf dem schdoiniche Weg zu de Baronisierung.

Ob des alles glabbt (odder a net) erfahre der im Evang.  Gemoindehaus Neureut Nord an de folgende vier Termine:

Samstag, 8. Oktober 2022  um 19.00 Uhr,

Sonntag, 9. Oktober 2022 um 17.00 Uhr,

Samstag 15. Oktober 2022 um 19.00 Uhr

Sonntag, 16. Oktober 2022 um 17.00 Uhr.

Saalöffnung isch samsdags um 18.00 Uhr un sonndags um 15.30 Uhr.

Vorverkauf gebts ufgrund der akduelle Situation loider koiner. Telefonisch kammer awer Karde zum Einheitspreis von 10 Euro für alle Veraschdaldungstermine unner 0721-785776 odder 0721-704600 reserviere.

Eweso isch nadierlich a e Reservierung per E-Mail möglich (altneerederschul@arcor.de).

Ich dehd me jedenfalls froie, eich alle vollzählich begrüße zu könne un ihr wisset jo: „Wer net kommt isch selwer schuld“.

Adschee bis dort na sagt

de Roland (Altneereder-Schul Rekdor ehre’halwer)

Sommer en Neered

D‘ Luft steht, koi Windle, nix.

Es isch schwiel un hoiss.

Mar moint grad, mer deht em Wasser steh.

‘s babbt alles an der,

ob Hemd, ob Hos oder Sogge.

Scho ‘ s Schnaufe strengde a,

vom Laafe ganz zu schweige.

Die kloinscht Bewegung dreibt ders Wasser aus de Pore.

am beschde nix schaffe.

Rummliege un koin Finger riere.

Dringe helft a net viel.

Wasser, Bier oder Schorle, ‘s isch grad egal,

des Zeig kommt schneller wieder raus

wieds en de neilersch.

Do helft nix, noch ned emol e Gwitter.

Do isch dann blos oins anarschder:

Du bisch noch nasser von auße – wennd net drinn bisch.

© Martin Bruchmann

Neereder Mundart – Schwätze wie de Schnawwl g'wachse isch!